En eski perçinler, tahta veya kemikten yapılmış küçük mandallardı ve en eski metal çeşitleri muhtemelen bugün bildiğimiz perçinlerin atalarıydı. Bunlar, hiç şüphesiz metalleri birleştirmenin bilinen en eski yöntemidir ve dövülebilir metallerin en eski kullanımına kadar uzanır, örneğin Tunç Çağı Mısırlılar oluklu bir çarkın dış çizgilerinin altı ahşap bölümünü perçinlediler, Yunanlılar bunu birbirine bağlayarak bronzdan büyük heykelleri başarıyla döktükten sonra parçaları bir araya getirin.
1916 yılında H.V. British Aircraft Corporation'dan White ilk olarak bir tarafı perçinlenebilen bir kör perçinin patentini aldı, perçinin bugün bu kadar yaygın olarak kullanılması beklenmiyordu. Havacılıktan ofis makinelerine, elektronik ve spor sahası ekipmanlarına kadar kör perçinlerin artık etkili ve stabil bir mekanik bağlantı yöntemi olduğu söylenebilir.
İçi boş perçinler çoğunlukla emniyet kemeri ekipmanının üretimi veya bakımı için icat edilmiştir. İçi boş perçinlerin ne zaman icat edildiği çok net değil, ancak saraçlık MS 9. veya 10. yüzyılda icat edildi. Çivili atın tırnağı gibi perçinlenmiş koşum takımı köleleri ağır işlerden kurtardı ve perçinler ayrıca bakır işçileri için demir pense ve yün makası gibi birçok önemli icada yol açtı.
Katı perçinler:
Perçinlenmiş parçaların parçalarını bağlamak için kendi deformasyonunu veya girişimini kullanın. Katı perçinler genellikle alüminyum, bakır, demir ve diğer malzemelerden yapılır ve yüzey işlemi beyaz çinko kaplamadır. Çıkarılabilir olmayan perçinler kullanılarak konektöre yapılan sağlam bir bağlantı. Küçük perçinler soğuk perçinlenebilir ve büyük perçinler kızgın halde sıcak perçinlenir. Katı perçinler bıçaklarda, kırtasiye hesap defterlerinde, kilitlerde, kasklarda, otomobil hırdavat çantalarında, bebek arabalarında, otomobil debriyaj çelik levhalarında, motosiklet aksesuarlarında ve ev aletlerinde yaygın olarak kullanılabilir.
İçi boş perçinler:
Perçinleme makinesi (ekipmanı) ile perçinlenmesi gerekir. Perçinlemeden sonra sırt düz perçinlere uyacak şekilde döndürülür. İçi boş perçin, içi boş bir perçin gövdesi ve bir perçin mandrelinden oluşur. İçi boş perçin gövdesi, bir şaft kısmından ve şaft kısmının bir ucundaki bir flanştan oluşur; mandrelin bir ucunda oluşturulan kafa, perçin gövdesinin flanşının karşı tarafındaki perçin gövdesine sokulur. Şaft kısmının ucunun konumu, mandrelin şaft kısmının küçük çaplı kırık kısımdan kırılmasına ve güçlü bir gerilme gerçekleştirmesine neden olur, böylece perçin gövdesinin şaft kısmı çap olarak genişler ve deforme olur ve deforme olmuş şaft kısmı ve flanş pano üzerine monte edilir vb. bileşenler monte edilir. İçi boş perçinler ağırlık olarak hafif ve kafa olarak zayıf olup, metalik olmayan malzemelerin küçük yüklerle perçinlenmesinde kullanılır.
