Bağlantı elemanlarının ısıl işlemi, malzemeyi ısıtma, ısı koruma ve soğutma için belirli bir ortama sokan ve malzemenin yüzeyini veya iç yapısını değiştirerek performansını kontrol eden kapsamlı bir süreçtir.
Bağlantı elemanlarının ısıl işleminin ana amacı, su verme ve temperleme (söndürme yüksek sıcaklık tavlaması) yoluyla iş parçasının iyi kapsamlı mekanik özelliklerini elde etmektir.
Tavlama, iş parçasını uygun bir sıcaklığa ısıtmak, malzemeye ve iş parçasının boyutuna göre farklı tutma süreleri benimsemek ve ardından yavaşça soğutmaktır. Amaç, metalin iç yapısının denge durumuna ulaşmasını veya yaklaşmasını sağlamak, iyi proses performansı ve kullanım performansı elde etmek veya organizasyon için hazırlığı daha fazla söndürmek.
Normalleştirme, iş parçasını uygun bir sıcaklığa kadar ısıtmak ve havada soğutmaktır. Normalleştirmenin etkisi tavlamanınkine benzer, ancak elde edilen yapı daha incedir. Genellikle malzemenin kesme performansını iyileştirmek için kullanılır ve bazen daha az zorlu parçalar için kullanılır. Son ısıl işlem olarak.
Su verme, iş parçasını ısıtıp tuttuktan sonra su, yağ veya diğer inorganik tuzlar, organik sulu çözeltiler ve diğer söndürme ortamlarında hızlı soğutmadır. Su verme işleminden sonra çelik sertleşir, ancak aynı zamanda kırılgan hale gelir.
Temperleme, çelik parçaların kırılganlığını azaltmaktır. Su verilmiş çelik parçalar, oda sıcaklığından daha yüksek fakat 650°C'nin altındaki uygun bir sıcaklıkta uzun süre bekletilir ve daha sonra soğutulur. Bu işleme temperleme denir.
Tavlama, normalleştirme, söndürme ve temperleme, genel ısıl işlemdeki "dört ateştir". Su verme ve temperleme yakından ilişkilidir ve genellikle birbiriyle bağlantılı olarak kullanılır.
